Dostarczamy towar z Mumbaju do Afryki Wschodniej statkiem.
Jeśli po pierwszej dostawie wszyscy będą zadowoleni,
omówimy dalszą współpracę.
Mam informacje o panu Choprze, użyteczne dla nas obu.
Wiesz coś o transporcie heroiny?
Nie, zajmuję się legalnymi biznesami.
Myślisz, że fałszuję księgi?
Chcę się upewnić, że nie mamy niepożądanych klientów.
Natknąłeś się na Siemiona Kleimana?
Dziś jest politykiem,
ale dawniej miał fatalną reputację.
Pan Kleiman chce wiedzieć, jak będą negocjować
i ile zainwestują.
Myślisz, że Alex przyjął "brudne" pieniądze?
Zainwestował w twój fundusz?
Firmie groziło bankructwo. Tak.
Nasi przyjaciele z Mumbaju znaleźli dojście do portu.
Jeśli ukradniemy Vadimowi heroinę, pojawią się konsekwencje,
dobre i złe.
Przerwij załadunek!
Mam nadzieję, że dzwoni pan z dobrymi nowinami.
Wykaz rozmów Karela Benesa.
Szyfrowane, do Siemiona Kleimana.
11, 12, 13, 14...
Stop!
Chwileczkę.
- Mówisz po rosyjsku? - Trochę.
Twoje ciało i umysł muszą być w ruchu.
Kiedy się zatrzymujesz, wróg uderza.
Ruszasz się, wróg się gubi.
TEL AWIW, IZRAEL
Ezra…
Mam dla ciebie prezent.
Podoba ci się?
- Bardzo. - Zrobiłem w En Gedi.
Kiedy tam byłeś?
Jesteś zazdrosny!
Skojarzył mi się z tobą.
- Lis? - Czujesz się zagrożony?
To dobrze.
Zakochasz się. Do zobaczenia na imprezie.
Nie szalej na drodze.
Nic mnie już nie zdziwi.
Uważasz, że to on stoi za bałaganem w Mumbaju i w Pradze?
Przestałem wierzyć w przypadki.
Co zamierzasz?
Miałem przeciw sobie pięciu członków gabinetu.
EJLAT, IZRAEL
Kwestia arytmetyki.
Jak ich przekonałeś?
Opowieściami o Las Vegas, o miastach na piasku.
60% tego kraju to pustynie.
Obiecałem, że jeśli uzyskam licencję na Ejlat,
zbuduję kasyna i kurorty na pustyni Negew,
a wy będziecie moimi wspólnikami.
Wybaczcie, idę na papierosa.
Nie lubi, kiedy okazuje się zdenerwowanie.
Czego się spodziewa?
Dwa miesiące temu powiedział, że odda mi paszport i wrócę do domu.
- Dlaczego dla niego pracujesz? - Praca jak praca.
Pilnujesz, żebym nie uciekła.
Pan Kleiman zwykle dotrzymuje słowa.
Dzwonił nasz przyjaciel z Mumbaju.
Perspektywy w porcie są obiecujące.
Przelejesz mu pięć milionów dolarów.
- Za co? - Za to, że nie sprzeda towaru.
W detalu jest wart 20 razy więcej.
Niech to będzie karta przetargowa w negocjacjach z Pakistańczykami.
Możemy też zwrócić towar, by zepsuć ich relacje z Vadimem.
Nie musimy aż tak ryzykować.
Benny Chopra nie żyje. Mumbaj jest pod kontrolą przyjaciół.
Mamy mnóstwo czasu, żeby się obłowić.
Vadim zdąży się zestarzeć.
Stracił ważnego sojusznika
i zawiódł wiele osób w Moskwie.
Lepiej zachować ostrożność.
Zrobimy, jak powiedziałem.
Oczywiście.
Dziś rano rozmawiałam z Rebeccą.
Przepraszam, że zamiast do ciebie zgłosiłam się z problemem do niej.
To ja jestem ci winien przeprosiny.
Miałaś zastrzeżenia co do Kleimana.
Zgodziłaś się przyjąć jego pieniądze na moją prośbę.
Zakończę współpracę jak najszybciej.
- Fundusz sobie poradzi? - Znajdziemy innych inwestorów.
Tuńczyk, łosoś, morlesz i Meursault.
Moglibyście ściszyć muzykę?
Dziękuje.
Słodziak.
Co się dzieje?
Powiedz.
Jestem w ciąży.
Cudownie! Znam tatusia?
Chyba nie przespałaś się z Alexem.
A jednak. Przespałaś się.
Z Dymitrem.
To nie jest zabawne.
Przykro mi.
Nie wierzę.
Spałaś z moim ojcem?!
Niemożliwe.
Po śmierci waszego stryja był zdruzgotany.
Próbowałam pomóc.
Jesteś dziwką.
Od zawsze.
Zostań. Muszę z kimś pogadać.
Pogadaj z moim ojcem.
Nasz gospodarz nazywa się Jariw Ableman.
Znam go jeszcze z Rosji.
Jest marszandem.
Przedstawi cię wielu ważnym osobom.
Mają cię polubić,
ale nic więcej.
Najpiękniejsza kobieta w Tel Awiwie.
Dziękuję.
Moja przyjaciółka, Ludmiła z Moskwy.
Masz rywalkę.
Bardzo mi miło.
Mnie również.
- Wiesz, kogo powinna poznać? - Kogo?
Lena.
To on.
Nie tutaj.
Pomagam panu Kleimanowi z licencją na prowadzenie kasyna.
A ty skąd go znasz, kwiatuszku?
- To przyjaciel rodziny. - Na pewno serdeczny.
Opowiedz mi o sobie.
- Jesteś modelką? - Nie.
Myślałem, że wszystkie Rosjanki to modelki albo tenisistki.
Jestem tenisistką.
Piękna i dowcipna!
Przepraszam, muszę skorzystać z toalety.
- Pójdę z tobą. - Zaraz wracam.
Proszę pana? Przyjechała policja.
- Pan Kleiman? - Tak?
Mamy nakaz aresztowania.
Pozwoli pan z nami.
Gdzie się zatrzymałeś?
Będę za pół godziny.
- Kto dzwonił? - Antonio.
- Nie wiedziałam, że jest w Londynie. - Ani ja.
Dziś rano aresztowano parlamentarzystę
i magnata spedycyjnego.
Jest oskarżany o napaść seksualną i pobicie.
Urodzony w Rosji polityk słynął z obrony praw gejów,
ale nic nie wskazywało, by sam był homoseksualistą.
Chłopak twierdzi, że Kleiman pobił go i zgwałcił.
Grozi mu 25 lat więzienia.
Czy słabowity siedemdziesięciolatek byłby do tego zdolny?
Jeśli trafi za kratki, nie będę miał z niego pożytku.
Jego imperium dostanie zarząd komisaryczny,
a moja szansa przepadnie.
Twoja również.
Zdołasz mu pomóc?
Jeśli zrobił to, o co jest oskarżany, nic go nie uratuje.
Jeżeli jest niewinny, trudno będzie to udowodnić.
Człowiek jego formatu ma potężnych wrogów.
Gdyby prześwietlili jego finanse, dotarliby do ciebie?
Nie.
Nic ci nie grozi. Możesz się wycofać.
Wrócić do tego, co było.
Przyjechałeś powiedzieć mi, żebym zrezygnował?
Nie.
Siemion Kleiman pragnie innych rzeczy niż ty.
Nie obchodzi go los Vadima, byle sam mógł zarobić.
Będziemy lepszymi przyjaciółmi dla ciebie i groźniejszymi wrogami dla Vadima,
ale potrzebujemy floty pana Kleimana.
Siemion Siemionowicz Kleiman,
urodzony 13 czerwca 1946 roku w Moskwie.
175 centymetrów wzrostu, oczy brązowe, siwe włosy.
Dzisiejsze aresztowanie Kleimana może się okazać punktem zwrotnym
w życiu jednego z najbarwniejszych izraelskich polityków.
Ten Rosjanin z prostej rodziny zbudował globalne imperium przewozowe.
Plotki o finansowych nadużyciach Kleimana krążą od lat.
Jako jedyny pospieszył mi z pomocą.
- Zasłużył na odrobinę lojalności. - Wykorzystał cię!
Potraktował twój fundusz jak pralnię pieniędzy.
- To oszust i gwałciciel. - Nikogo nie zgwałcił.
Skąd ta pewność?
I nie mów, że chodzi o lojalność.
Nie wierzę ci.
Ma na ciebie haka?
Dowiem się w Tel Awiwie.
To znaczy?
Nie mam pojęcia, co znajdą, gdy prześwietlą jego finanse.
Myślałam, że to już za nami.
Ja też.
Rebecco?
Nalać ci?
Nie, dziękuję.
Dobrze, że jesteś.
Gdybyś był ze mną, miałbym alibi.
Wierzysz mi, prawda?
Ustalisz, co dokładnie powiedział Ezra policji?
Tak.
Zmusili go.
Inaczej by tego nie zrobił.
LOTNISKO BEN GURIONA, TEL AWIW
Tędy.
Pański paszport?
Towarzyszyłeś panu Kleimanowi?
Czekałem na zewnątrz.
Na pewno widziano ich razem.
Chłopak twierdzi, że byli sami na tyłach ogrodu.
Tam to się stało.
- Ktoś z nim rozmawiał? - Dom jest oblężony.
Policja, dziennikarze…
Niewykonalne.
Lepiej, żeby pana nie zobaczyli.
Wejdziemy od tyłu.
Ciebie się nie spodziewałem.
Dziękuję, że nie odwróciłeś się ode mnie jak inni.
Siadaj.
- Napijesz się czegoś? - Niekoniecznie.
Jak to się mówi?
Bóg śmieje się z naszych planów.
Josepha się nie krępuj.
Zawsze będzie przy moim boku.
Domyślasz się, kto za tym stoi?
Jest jeden oczywisty kandydat, ale przecież mam wielu wrogów.
Nie chodzi o wymuszenie. Nie zażądali pieniędzy.
Pragną mnie zniszczyć.
Wiem, dlaczego tu jesteś.
Nigdy bym cię nie obciążył.
Wiem.
Może to znak.
Jedź do domu, opłacz stryja,
zapomnij o zemście i wróć do dawnego życia.
Posiedzę tu kilka dni,
dopóki twoja sytuacja się nie wyjaśni.
Wciąż dla ciebie pracuję.
Gdybyś czegoś potrzebował, zgłoś się do Josepha.
Antonio?
Mówi Rebecca Harper, od Alexa...
Co u ciebie?
W porządku. To nieco krępujące…
Zastanawiałam się, czy znalazłbyś czas na krótkie spotkanie.
Zamierzałem zaprosić was na kolację.
Alex wyjechał.
- Chciałabym spytać o radę. - Kiedy tylko ci odpowiada.
Masz może papierosa?
Jasne.
Pójdę z tobą.
- Na przyjęciu widziałam go z kimś. - Kogo?
Chłopaka z telewizji, Ezrę Leviego.
Co zobaczyłaś?
Jeśli pomogę, pan Kleiman pozwoli mi odejść?
Z kim go widziałaś?
Z innym chłopakiem.
Razem. Całowali się.
Dlaczego nic nie mówiłaś?
Jeżeli pomogę,
czy pozwoli mi odejść?
Rozpoznałabyś tego drugiego na zdjęciu?
Chyba.
Dzień dobry.
Znajoma chciałaby z panem porozmawiać.
- Ma informacje na temat pana Kleimana. - Jakie?
- Pomocne w jego sprawie. - Powiedziałeś mu?
Jeszcze nie.
Pragnie, żeby wstawił się pan za nią.
Ty nie możesz?
Mnie nie wypada.
Pana szybciej wysłucha.
Całej twarzy nie widziałam.
Młody, pewnie w moim wieku.
- O której godzinie? - Przyjęcie się kończyło.
10-15 minut przed naszym wyjściem.
O której wyszliście?
Wpół do trzeciej.
Przyjęcia pana Ablemana są dla wybranych.
Zna wszystkich gości.
Możemy na niego liczyć?
Pan Kleiman pomógł mu z galerią.
W Rosji byli przyjaciółmi.
Postara się.
Wie pan cokolwiek o życiu osobistym Siemiona?
W Rosji miał żonę,
żeby nikt się nie domyślił.
Gdy przyjechaliśmy do Izraela w latach 90., mógł się ujawnić,
ale wolał trzymać to w tajemnicy.
"Oldschoolowiec".
Przedstawił mu pan Ezrę Leviego?
Poznali się w mojej galerii. Siemion inwestuje w sztukę.
Organizowałem wystawę Ezry. Jest fotografikiem.
Brawo!
Ludmiła widziała Ezrę z innym chłopakiem w sytuacji intymnej.
Może go pan zna.
Siemion to mój przyjaciel,
ale jest stary.
Ezra miał w czym przebierać.
Szatyn.
Bródka.
Bardzo przystojny.
Jak połowa moich gości.
T-shirt z dziurami na plecach.
Pod białym T-shirtem czerwony.
Wycięcia układały się w kształt czaszki.
Rueben.
Rueben Kagan.
Jest grafikiem.
Dam wam numer.
Mówi Charles Allan, marszand z Londynu.
Numer dostałem od Jariwa Ablemana.
Organizujemy wystawę współczesnej sztuki izraelskiej.
Szukamy grafików, filmowców i innych artystów.
Ableman skierował mnie do pana.
Jakiej rady mógłbym ci udzielić?
Dobrze znasz Alexa?
Na Harvardzie znaliśmy się lepiej.
A co?
Zwierzyłby ci się?
Pytasz, czy się zwierza?
Nie chodzi mnie, lecz o jego pracę.
Inwestuję w fundusz.
Jestem ostatnią osobą, z którą powinien być szczery.
Zauważyłeś coś podejrzanego?
Po rozmowie z tobą poleciał do Izraela.
Nie wspominał, ale czy to takie niezwykłe?
Co cię niepokoi?
Jego firma omal nie splajtowała.
Stryj został zamordowany,
a ojciec targnął się na swoje życie.
Niezły bałagan.
W porze kolacji widok będzie nawet bardziej olśniewający.
Przeze mnie spóźnisz się na spotkanie.
- Znasz hiszpański? - Trochę, a co?
Usłyszysz stek kłamstw.
Luis? Muszę odwołać wspólną kolację.
Przeziębiłem się. Dzięki.
Zadzwonię jutro i umówimy się.
A myślałaś, że Alex jest zły.
Studiowałem w Besaleel,
najlepszej uczelni artystycznej w Izraelu.
- W Londynie macie Saint Martin's? - I parę innych.
Fantastyczne.
Chciałbym zamieszkać w Londynie lub w Nowym Jorku.
Mniejszy konserwatyzm.
- Skąd znasz Jariwa? - Był jurorem konkursu na mojej uczelni.
Nagrody nie zdobyłem, ale zaprosił mnie na przyjęcie.
Byłeś na tamtej osławionej imprezie?
Tak, ale ulotniłem się przed skandalem.
Cudne!
Spotkałeś Kleimana albo chłopaka?
Nie.
Ile dni spędziłbym w Londynie?
Wyszedłeś o drugiej w nocy.
- Słucham? - Z przyjęcia.
W domu jest monitoring. Byłeś z Ezrą Levim.
Jesteś z policji?
Reprezentuję pana Kleimana.
Przykro mi.
Nie pomogę wam.
Bez obaw.
Chcę wiedzieć, co się wydarzyło.
Odwiedzili mnie dwaj panowie.
Wiedzieli wszystko...
o mnie i o Ezrze…
O nim i o dziadku.
To byli Izraelczycy?
Rosyjskiego pochodzenia.
Gangsterzy.
- Co się stało na przyjęciu? - Kazali mi przyjść na tyły domu
i przyprowadzić Ezrę.
Grozili śmiercią nam obu, gdyby Ezra nie zeznał na policji,
że zgwałcił go Siemion Kleiman.
Oni go zgwałcili?
Zrobimy tak.
Kolega zabierze cię w bezpieczne miejsce.
Damy znać, kiedy będziesz mógł pójść na policję.
Ochronimy cię. Pan Kleiman ma przyjaciół w służbach.
Powiesz prawdę, a nie postawią ci zarzutów.
Cudownie się bawiłam.
Dzięki, że odwołałeś spotkanie i że mnie upiłeś.
I że mnie uspokoiłeś.
Cieszę się.
Złapiemy taksówkę o tej porze?
To ja.
Co tam?
Siemion został wrobiony.
Mamy świadka.
Jakby co,
załatwisz mu fałszywe papiery?
Jasne.
Odezwę się.
Będę czekał.
Wybacz. Myślałem, że to pilne.
Telefon o tej godzinie?
W Meksyku jest wcześnie.
Przed rozmową z panem Kleimanem muszę coś załatwić.
Wspomnę o twojej przyjaciółce.
Tak?
Nie wiedziałem, czy śpisz.
Nie szkodzi.
Wstawi się za tobą.
Myślę, że się uda.
Dziękuję.
Dobranoc.
Tutaj mieszkam.
Śliczna uliczka, jak na wsi.
- Dzięki. - To ja dziękuję.
- Najpierw ty. - Odprowadziłeś mnie do drzwi.
- Mogę wejść? - Jasne.
Co zamierzasz?
- Nalejesz mi wina? - Jest dziewiąta rano.
Zaszłaś w ciążę z moim ojcem.
Jaki on jest? W wieku Ezry?
Nie powinienem być zaskoczony.
Od młodych trudno oczekiwać wierności.
Jestem sentymentalnym starcem, który się zakochał.
Co dalej?
Rueben powie policji, że zostałeś wrobiony.
- Gdzie się ukrywa? - W bezpiecznym miejscu.
Jestem zobowiązany. Ile musisz mu zapłacić?
Wszystko załatwione.
Przez kogo?
- Co to? - Kontrakty.
Koszty pokrywam ja.
Dostaniesz 30% od każdego transportu.
Chcesz, żebym to podpisał?
Odmówiłem twoim Meksykanom. Dlaczego miałbym się zgodzić?
Ze względu na ciebie?
Sami nie pokonamy Vadima.
Zwłaszcza w tych okolicznościach.
Myślisz, że są inni niż Vadim?
Zamieniasz wroga na groźniejszych przyjaciół.
Gdy podpiszesz, Rueben uda się na policję i złoży zeznania.
Nie podejrzewałem, że uciekniesz się do szantażu.
Bardzo cię szanuję,
ale weszliśmy w spółkę jedynie przez stryja.
Dla rodziny jestem gotowy na wszystko.
Pomścisz go i co dalej?
Sztuką jest przekonać się do czegoś
i głęboko w to wierzyć.
Zdaje ci się, że robisz to dla niego?
Robisz to dla władzy, jak wszyscy.
Nie wiadomo tylko, jak daleko się posuniesz.
Dziewczyna, która dla ciebie pracuje… Ludmiła.
Gdyby nie ona, nie oczyścilibyśmy cię z zarzutów.
Chce wrócić do domu.
Nie jesteś do końca wyzuty z sentymentalizmu.
Masz jeszcze jakieś haki?
Nie.
Odmawiam więc.
Zgłoś się na policję.
Mogą cię potrzymać kilka dni.
Kiedy cię wypuszczą, przyjedziemy po ciebie.
Zrobię dla niej, co w mojej mocy.
My do Ezry.
Pojawiły się nowe doniesienia w sprawie Siemiona Kleimana.
Polityk i magnat przewozów morskich
najwyraźniej nie popełnił zarzucanych mu czynów.
Fałszywie oskarżyłeś człowieka.
Zniszczyłeś mu reputację. To przestępstwo.
Powiedzieli, że inaczej zabiją mnie i mojego chłopaka.
Ale kto?
Gdzie Reuben? Muszę z nim pogadać.
Kiedy ma się do nich zgłosić?
Jutro.
Mogą go oskarżyć jedynie o zatajenie dowodów.
Jeśli potrzebuje pieniędzy albo dokumentów, daj znać.
Jedziemy. Natychmiast!
Jariw!
Wybacz.
Czuję się odpowiedzialny.
To wyłącznie moja wina.
Ale dziękuję. Prawdziwy z ciebie przyjaciel.
Ezra?
Ocknij się!
Mój synek, mój piękny synek…
- Od dawna mieszka pan w Anglii? - Od dziewiątego roku życia.
Chciałbym odwiedzić Londyn.
Może i niedługo.
Przykro mi, że nie pomogłem Ludmile.
Kiedy skandal przycichnie, wrócę do tematu.
Powodzenia.
Albo znajdę inny sposób.
Dziękuję.
Odezwij się, jeśli będziesz się wybierał do Londynu.
Oficjalnie nadal jest pan bankierem.
- Mogę zerknąć? - Ten?
Prezent dla żony?
Dla narzeczonej.
Pan Godman?
Jak się pan miewa?
Tak sobie. Mogę usiąść?
- Dlaczego "tak sobie"? - Chciałbym znaleźć się w domu.
Nie znoszę upału i bezlitosnego słońca.
Słońce, zawsze i wszędzie.
Coś dla pana?
- Woda gazowana. - Dwa razy.
- Przyjechał pan w interesach? - Tak.
- A pan? - Również.
- Pierwszy raz w Tel Awiwie? - Nie, mam tu kilku inwestorów.
Wizyta była owocna?
Tak sobie.
Dziękuje.
Tel Awiw przypadł do gustu?
Nie miałem okazji, żeby pozwiedzać.
Szkoda. Jest co oglądać.
A pan?
Wpadłem do Jafy na kolację z przyjacielem.
Ma pan tutaj wielu znajomych?
Tylko rosyjskiego przyjaciela z dawnych czasów.
Jest sławnym marszandem. Może pan o nim słyszał?
Jariw Ableman.
- Nazwisko obiło mi się o uszy. - Słynie z ekstrawaganckich przyjęć.
Nie załapałem się na ostatnie. Podobno wybuchł skandal.
Mój samolot.
Miło było pana spotkać.
- Bezpiecznej podróży. - Wzajemnie.
Ukłony dla rodziny.